Categorie archief: Inspiratie

Wekelijkse inspiratietag of -quote, ingaande 2016 en publiceren iedere maandag

Inspiratie #3 Niet te veel praten

‘De tong heeft geen bot’, zo luidt een Marokkaans gezegde. Dit wordt gezegd wanneer iemand bijvoorbeeld roddelt, zijn mond voorbij praat of erg scherp in woorden is geweest. Het advies om niet te veel te praten klinkt hierin door.

tekstballon stilte
‘Spreken is zilver, zwijgen is goud’. Ook zo’n zin die aangeeft dat je mond houden beter is dan praten. Een variant die veel in islamitische kringen wordt gebruikt is: ‘Er zijn tien adviezen voor de verstandige mens. Negen luiden: zwijg! De tiende luidt: spreek weinig.’

Zelf hou ik erg van babbelen. Helemaal als ik iemand een tijd niet gezien heb. Dan heb je gewoon heel veel te vertellen. Achteraf merk ik dan pas dat ik mezelf als het ware voorbij ben gelopen. Het wordt dan heel onrustig in mijn hoofd. Had ik niet wat minder kunnen praten?

Zolang ik mij bewust ben van wat er uit mijn mond komt raak ik niet al te vermoeid door praten. Ik kies er tegenwoordig ook voor om niet een hele ochtend met iemand te gaan kleppen en koffieleuten. Een uurtje is wat mij betreft genoeg. Anders suizen mijn oren steeds maar na van al dat gepraat. En als ik dan toch wat langer tijd ergens doorbreng waar de focus ligt op gesprek: mond goed voelen en zorgen dat er niet te veel naar buiten gaat. Net alsof je op dieet bent (niet te veel eten) maar dan omgekeerd. Het zorgt voor meer rust in mijn hoofd.

Bedenk jij zelf weleens wat je allemaal zegt? Word jij ook vermoeid van veel praten? Wat doe je eraan?

Inspiratie #2 | minder denken, meer voelen

Iedere keer weer blijkt het lastig te zijn. In een druk gezin heb je nou eenmaal niet veel tijd voor stilte, tijd om even tot bezinning te komen, een moment voor jezelf. Hoe krijg je het rustig in je hoofd, is een vraag die veel mensen bezighoudt merk ik. Voor je het weet ben je van de ene taak in de andere gesprongen, zonder dat je heel even rust hebt genomen. En je hoofd gaat maar door.

zonder ik
Jarenlang heb ik gewerkt, gezwoegd en gezorgd. Ik bleef maar doorgaan, gaf en gaf, zonder dat er veel voor mezelf overbleef. Weinig ruimte, niet veel tijd en rust voor mij. Ik denk dat veel moeders, maar ook anderen zich hierin kunnen herkennen. Waar sta je zelf dan nog? Je hebt toch ook rechten? Hoe bereik je dan het gevoel dat je belangrijk bent…voor jezelf?

Het punt is dat ik vaak eerst aan anderen denk voor ik aan mezelf denk. Ik lach erom als ik dat teruglees. Dat kun je wel zeggen, maar merken anderen daar wat van? Toch voelt het zo. Te veel naar buiten gericht. Op zich is het een mooie eigenschap om vaak aan anderen te denken, maar het is ook een diepe valkuil. Daar kreeg ik ruim een jaar geleden de rekening voor gepresenteerd. Ik had niet teruggekregen wat ik gegeven had. Hoe hard ik het ook geprobeerd had. Daar raakte ik door opgebrand. En toen was het klaar. Ik hou niet van hokjes, maar denk dat ik wel iets heb meegemaakt dat in de buurt lag van een burn-out…

Het klinkt misschien gek, maar sinds ik me heb voorgenomen om een beetje egoïstisch te zijn voel ik mij goed. Beter dan eerst. Egoïstisch zijn op zich, daar rust volgens mij een soort taboe op. Je zegt gewoon niet luidkeels: “ik ben een egoïst” en laat er dan een zelfzuchtige daad op volgen. Egoïsme, het woord roept iets negatiefs op. Voor mezelf heb ik besloten dat dit niet hoeft. Het gaat erom dat anderen niet benadeeld worden. En ik heb iets krachtigs, een dergelijk woord nodig om de balans in mezelf te vinden. Meer te voelen dat ik er ben, en me regelmatig afsluiten voor wat er buiten gebeurt.

Ik mag dus van mezelf nu en dan egoïstisch zijn, voor mijn gevoel dan. Ook al vindt mijn systeem dat iets ergs, zulke dingen zeg ik steeds vaker tegen mezelf. Ik schrijf het zelfs regelmatig op. Dan hoef ik niet meer zo te denken. Het lukt mij daardoor steeds vaker om mezelf in lastige situaties even erbuiten te plaatsen. Bijvoorbeeld wanneer iemand in je omgeving geholpen moet worden of je voor een ander een duidelijke oplossing ziet die alles beter maakt. Is dat wel zo en is het werkelijk van belang dat ik diegene ben die de helpende hand biedt? Weg met die drukte!

Minder denken, meer voelen…

Inspiratie #1 ‘Zoek de middenweg’

Sinds ruim een jaar hoor ik niet meer tot het werkende deel van de bevolking. Wat is dat eigenlijk? Natuurlijk werk ik, ik heb genoeg te doen in huis. Bovendien is bloggen ook een soort werk geworden, zeer plezierig werk! Laten we het erop houden dat ik  niet meer buiten de deur werk, terwijl mijn gezinsleden óf naar school, óf naar het werk gaan.

Vergeten
In het begin had ik het er moeilijk mee. De vele collega’s met wie ik dagelijks samenwerkte werkten nog wel bij het betreffende bedrijf en ik zat thuis. Met de meesten had ik geen contact meer en ik voelde me als het ware vergeten. Zo gaat dat nou eenmaal, je bent collega’s, geen vrienden, levensmetgezellen of hoe je dat ook mag noemen. De mensen hebben het druk en zijn bezig met hun eigen leven. Dat neemt niet weg dat ik een groot deel van mijn tijd daar had doorgebracht, een stuk van mijzelf had gegeven en het daarom fijn had gevonden als ik men wat meer naar mij om had gekeken. Het is niet anders.

Search

Ambitie
Met de tijd begon het te slijten. Ik werd ambitieuzer in het bloggen, richtte een eigen website in en begon intensiever te netwerken. Wellicht zal ik weer ergens aan het werk gaan en dat dan combineren met mijn passie die ik met het bloggen zo goed tot uiting kan brengen. Ik wil er verder in groeien en voel ook een bepaalde missie in wat ik schrijf. Wie weet wat er gaat komen?

Oppepper
Er zijn van die dagen, dat het lijkt of je maar niet vooruit te branden bent. Soms is dat aan het begin van een week, maar ook in het midden of aan het einde van de week kun je ineens inzakken. Op zo’n moment kun je wel een opkikkertje gebruiken. Daarmee bedoel ik niet een kopje koffie, hoewel dat bij mij altijd welkom is. Nee, ik bedoel een opkikker in de vorm van een inspiratiezin, die je een dag, een week of zo lang je wilt bij je draagt en waarmee je kunt focussen, aandacht richten of misschien zelfs even de spanning los kunt laten.

Blijheid
Ik kreeg ze met het Happinez magazine dat in het 50+ pakket zat dat mijn zus mij gaf toen ik ‘Sara’ werd. De zogenaamde inspiratiekaartjes. Neem zo’n kaartje, lees de tekst erop en laat je er gedurende de dag door inspireren, was de boodschap op het pakje. Leuk idee. Het precies doen zoals wordt aangegeven, daar word ik, eeuwige puber, wel een beetje opstandig van. Daar wil ik mijn eigen eigenwijze draai aan geven. En waarom niet? Maak zo’n kaartje zelf, zet er je eigen tekst op, houd het een tijdje bij je en kijk of wat je er uit kunt halen.

Kaartje
Goede voornemens. Voor mij hoeven ze niet specifiek in een nieuw jaar te worden gemaakt. Sterker, als je wacht tot het begin van een kalenderjaar om met oude gewoontes te kappen, sta je er dan werkelijk achter? Nee hoor, goede voornemens mogen van mij altijd. Toch kan een nieuw jaar je wel een boost geven om nieuwe dingen te gaan doen. Jezelf en anderen inspireren tot bepaalde gedachten die je steunen, je focus geven en je niet laten afdwalen. In 2016 wil ik regelmatig een zelfgemaakt kaartje bij me steken met een zin ter inspiratie. Een kaartje als deze bijvoorbeeld;

‘Zoek de middenweg, want daar is de balans te vinden’ (Aristoteles)

Alles of niets
Ik ben een mens van extremen. Het is vaak alles of niets bij mij. Heb ik ergens geen zin meer in, dan voelt het bij mij als ‘er nooit meer zin in hebben’. Ben ik blij, dan ben ik niet ‘zomaar’ blij, maar voel ik een soort jubelgevoel. Het is niet altijd gemakkelijk. Niet voor mezelf, ook niet voor anderen. Mensen raken er ook snel overdonderd door als ze intense reacties waarnemen. Mijn recalcitrante ik kan dan denken: ach wat, dan raken ze toch lekker overdonderd? Als het is om anderen te plezieren, dan kan ik snel geneigd zijn te zeggen: niet mijn probleem!

Uitdaging
Het enige probleem dat ik zelf heb met het extreem, intens zijn, is dat het soms vermoeiend is. Daarom hoop ik dat komend jaar voor mij in het teken staat van ‘de middenweg’, ‘de balans’. Lukt dat mij niet, dan heb ik in ieder geval een bepaald streven nageleefd. Iets anders dan anders gedaan om mezelf te testen en uit te dagen. Alleen dat vind ik al mooi.

Wat jij?
Ben jij ook iemand die op zoek is naar de middenweg, of behoefte heeft aan een bepaalde balans? Heb jij voornemens voor het komend jaar? Laat jij je graag inspireren of wil je zelf anderen inspireren? Heb je ook zo’n inspiratiezin of -zinnen waar je iets mee doet of wilt doen? Gebruik je van die kaartjes die je bij je draagt? Laat me weten!