Tagarchief: Dam tot Damloop 2016

Dam tot Damloop 2016

“Zenuwachtig hoef je niet te zijn als het je toch niet om winnen gaat”. Dat zei mijn zoon tegen mij in de week voorafgaand aan de Dam tot Damloop. Makkelijk gezegd. Ik kon niet ophouden erover te praten. Daaraan konden mijn gezinsleden toch een bepaalde spanning merken. Nee, ik hoefde niet te winnen natuurlijk. Wel wilde ik graag de tweede Dam tot Dam overwinning in mijn leven behalen. Toch een soort van winnen waar best wat zenuwen bij komen kijken.

bij-de-start-2016

De spanning werd groter na het mailtje van de Dam tot Dam organisatie waarin werd gewaarschuwd voor het warme weer. 21 graden, warm? Een felle zon tijdens het lopen kan er wel voor zorgen dat het hartstikke warm aanvoelt. Dan maar wat rustiger aan doen dacht ik, en liet de wens om binnen de twee uur te finishen maar snel vallen. Uitlopen en niet naar de klok kijken is toch het allerbeste.

Rond half tien op de bewuste zondagochtend vertrok ik met de fiets naar het Centraal Station waar de tasseninname plaatsvond. Heel handig, je kunt droge kleding en eventueel wat te eten en drinken naar Zaandam laten vervoeren. Vorig jaar had ik me na de finish een ongeluk gezocht naar de plek waar je die tas kon ophalen. Nu wist ik dat deze plek heel dichtbij de finish was. Peperstraat links de hoek om, stukje verder lopen en daar stonden de tassen mooi geordend op startnummer. Dit even als praktische informatie voor wie ooit nog eens mee wil doen.

Bij zowel de tasseninname, de toeloop naar de startvakken en in de startvakken zelf merkte ik meer chaos dan het jaar ervoor. Er stonden lange rijen, waren er misschien meer deelnemers? Leek me nogal raar omdat het evenement altijd is volgeboekt. Toiletten stonden niet handig opgesteld, startvakken niet recht en de vlagaanduiding voor de bewuste vakken was ook niet zo duidelijk. Ik wachtte nog op Deborah, over wie ik al verteld heb in de blog die ik vorige week schreef, die beloofd had bij zowel start en finish te staan. Gelukkig kwam ze net op tijd en ik kon gaan. ‘Rustig doen Japke’ zei ik een paar keer tegen mezelf.

In de IJtunnel stonden de propellers van de luchtventilatie niet aan zoals vorig jaar wel het geval was. Bij de start hadden ze het nog gezegd: “Ga niet te hard in die tunnel anders blaas je jezelf op en dan moet je nog 15 kilometer”. Nee, dat zou ik zeker niet doen! De GPS van mijn sporthorloge ging uit in de tunnel dus ik kon niet meten hoe hard ik ging. Toen ik eens goed aanvoelde hoe de sfeer daar binnen was kon ik niet anders concluderen dan: sauna. Achteraf was mijn snelheid ongeveer 13 minuten per kilometer. Niet onverstandig.

dtd-met-deborah
Bij de finish samen met Deborah

De rest van de loop ging aan me voorbij als een droom, lijkt me nu achteraf wel. Niet dat ik het onbewust heb meegemaakt, dat niet. Ik herinner mij nog duidelijk de kinderen die hun handjes uitreikten naar de lopers, bewoners langs de route die water en zelfs koek en snoep uitdeelden, het parcours dat nu de tweede keer al herkenbaar voor mij was, de dj’s en voorstellingen langs de weg, de meest zware momenten van de route en dan de finish met zeer veel publiek langs de hekken. En niet te vergeten alweer Deborah, die me bij de finish stond op te wachten.

Of het zwaar was? Ja en nee. Voor het grootste deel van de loop heb ik genoten, hoewel er momenten waren dat ik het idee had dat ik stuk ging. Het zwaarste punt was voor mij rond de 13 kilometer. Toen mocht het van mij wel voorbij zijn. Toch vielen de laatste loodjes weer mee. En als daar dan uiteindelijk staat voorbij de finish, ben je nog wel een tijdje in de roes van de overwinning. Het gaat  dus toch om winnen, wat wie dan ook ervan mag zeggen!

Volgend jaar weer? Ik ben nu in het trotse bezit van twee Dam tot Dam medailles. Ik denk dat ik wil gaan voor de vijf. Mooi streven toch? Daarna zien we wel weer…

dtd-medailles

Mijn week voorafgaand aan de Dam tot Damloop 2016

japke-na-de-finish
Dam tot Damloop 2015 na de finish (foto gemaakt door Deborah)

Deborah loopt helaas niet mee dit jaar. Echt heel jammer. Het zou vast weer leuk worden als ze wel ging. Hopelijk is ze volgend jaar wel weer van de partij. En ik ook!

Deborah werd mijn vriendinnetje tijdens het Dam tot Dam evenement van 2015. Ontmoet voor de start en elkaar tijdens de loop steeds in het oog gehouden. Door omstandigheden doet ze dit keer niet mee. Dat is mij ook al eens overkomen. Ze heeft me gezegd dat ze voor de start komt aanmoedigen. En bij de finish in Zaandam zal ze er ook staan. Hoe dan ook, tijdens de route zal ze erbij zijn, ook al loopt ze niet mee. Ik zal eraan denken dat ze me rustiger liet lopen omdat ik wist dat ik dat nodig had. Nu zal ik dat waarschijnlijk weer nodig hebben. Want ik weet hoe hard ik kan gaan in mijn enthousiasme. Dat is niet goed voor mij omdat ik altijd uit moet blijven kijken voor overbelasting. Aan die grote lach van Deborah zal ik denken tijdens de moeilijke momenten die er zeker af en toe tijdens het lopen zullen komen. Zo zie je, ze loopt niet mee maar ze gaat wel mee…

Dit jaar is mijn voorbereiding op de Dam tot Damloop niet zo grondig geweest als die van vorig jaar. Het is ook nog geen maand geleden dat ik terugkwam van mijn verblijf in Marokko. Daar heb ik wel een paar keer langs het strand gerend, wat ook een bijzondere ervaring was. Zo’n strand loopt anders als de straten en parken van Amsterdam. Het schema dat ik vorig jaar volgde en dat mij ook dit jaar weer richting halve marathon van Amsterdam zou moeten helpen, heb ik door de zomeronderbreking niet heel strak gevolgd. Om heel eerlijk te zijn…bijna niet gevolgd.

Vier keer per week lopen was mijn voorbereiding vorig jaar met wisselende afstanden en steeds meer kilometers. Het serieuze werk als je een aardige afstand wilt lopen. Toch denk ik niet dat het een grote ramp is dat ik het dit jaar anders doe. Gewoon mijn gevoel volgen, me gesteund voelen door de aanmoedigende toeschouwers en de laatste kilometers op karakter lopen…

route
Altijd als ik meedoe aan een grote lange loop  houd ik ongeveer een week vooraf generale repetitie voor mezelf. Afgelopen zaterdag was voor mij dan ook de ‘Dam tot Dam generale repetitiedag’. Vroeg in de ochtend liep ik een ronde waarbij ik door Amsterdam West, Zuid, Oost en Centrum ging. 16,1 kilometer werd het precies, de 10 Engelse mijl die ik aanstaande zondag hoop af te leggen van Amsterdam naar Zaandam. Ging het? Nou het ging wel, hoewel er momenten waren dat ik graag snel naar huis had willen vliegen omdat het me eventjes te veel werd.

Hoe is mijn week verder verlopen qua training?

Zondag bracht ik een groot deel de van de dag door in het zwembad. Het was meer voor de gezelligheid want dochterlief was er ook met een vriendinnetje. Van echt baantjes trekken was dus geen sprake. Ontspanning is ook belangrijk, zeker als je de dag ervoor een aardige afstand hebt afgelegd.
Maandag geen sport, als je de buikspieroefeningen op ons nieuwe tapijt in de woonkamer niet meetelt.  Waarom niet? Dagje rust was toch gisteren? Tja, het was offerfeest wat we met een deel van het gezin gevierd hebben, maar wel zonder schaap, dat is aan familie in Marokko geschonken…
Dinsdag een luttele 18 kilometer met de fiets afgelegd. Wel met de elektrische fiets, dat vermeld ik er eerlijkheidshalve maar bij.
Woensdag heel vroeg in de ochtend voor de grote warmte uit een 7 kilometer gelopen in een voor mijn doen aardig tempo. Plus nog wat buikspieroefeningen en squats op het tapijt.
Donderdag begonnen met die paar plankoefeningen die ik zo vervelend vind. Een uurtje in het zwembad doorgebracht en ruim 50 baantjes gezwommen.
Vrijdag mijn laatste loop voor het evenement gedaan. Het was een loop van 8 kilometer door de straten van Amsterdam West. Heerlijk omdat het niet meer zo warm was.
Zaterdag staat een uurtje krachttraining in de sportschool op het programma. Geen heel zware oefeningen, maar wel aandacht voor de spieren die ik gebruik tijdens het lopen. Goed rekken en strekken.

startnummer-2016Zondag 18 september. De grote dag komt al steeds dichterbij. Nog even snel wat energiegelletjes halen voor onderweg. Bananen en vanillevla kopen om ’s ochtends voor vertrek iets te eten wat niet al te zwaar valt, niet te sterk smaakt en dus niet naar boven komt tijdens het lopen. Startnummer en kleren klaarleggen. Tas met spulletjes voor na de loop inpakken. Even mijn fietsband checken want ik wil niet te laat bij het Centraal Station aankomen om mijn tas af te geven. Ik wil er wel voor zorgen dat ik me kan ontspannen op de avond ervoor. En natuurlijk ook nog even Appen met Deborah, die erbij zal zijn, ook al loopt ze fysiek niet mee…

Doe jij mee aan de Dam tot Damloop 2016, sta je aan de kant om iemand aan te moedigen of volg je het evenement op afstand?