Tagarchief: Mizuno Halve Marathon

Halve marathon gelopen met een halve griep!

startvak
Ik vind foto’s maken in het startvak altijd leuk…

Of het wel verstandig is geweest vraag ik mij achteraf af. Van te voren denk je niet zo. Dan zeg je tegen jezelf; kom op zeg, je laat je toch niet kisten? Een beetje loper gaat, met of zonder griep! Dat heb ik dus gedaan, maar gemerkt heb ik het tijdens de rit wel. Vooral in het tweede gedeelte. Samen met het gevoel van blijdschap dat ik het toch maar weer geflikt heb, baal ik ook een beetje. Want met een halve griep een halve marathon lopen in het zonnige weer dat ik niet beschouw als mijn favoriete loopweer, dat hakt er toch wel in. Wel kan ik hier weer wat van leren denk ik.

De hele week voorafgaand aan het grote gebeuren (link vorige blog) heb ik me aardig koest weten te houden. Vanwege die griep dacht ik er verstandig aan te doen mijn krachten te sparen. Aan het begin van het parcours leek het ook ten goede te komen aan het lopen dat ik deed. De eerste 5 km liep ik in zo’n 35 minuten. Geen topsnelheid, maar de laatste tijd tijdens mijn training kon ik me slakkeriger dan dat tempo voortbewegen.

Toen ik nog niet eens de helft van het parcours had gelopen begon ik het te voelen. De energie die ik aan het begin gevoeld had was weg. Ik had nog wel flink van de bananen en isostar bij de uitdeelposten genuttigd. Dat had ik gedaan vanwege mijn halve marathon avontuur van vorig jaar (link). Waarom het ineens veel minder ging, dat vroeg ik me dan ook niet direct af. Ik had wel vaker tijdens het lopen in een dip gezeten. De ervaring had mij geleerd dat de energie aan het eind wel weer terug zou komen. Daarom hield ik mij qua tempo wat meer in. Ik hield er rekening mee dat ik dat tijdens de laatste kilometers weer in kon halen. De energie zou terugkomen ongeveer op het moment dat ik Vondelpark in zou lopen, dacht ik. Vanaf dat moment kon ik de weg bijna blind afleggen.

Eindelijk, daar zette ik vanaf de kant van het Leidseplein mijn eerste voet in het Vondelpark. Wat was dat? Mijn rechtervoet leek wel te slapen! Enkele tientallen meters besteedde ik aandacht aan de manier waarop ik die voet neerzette.
Het leek net of ik hem steeds ingetrokken hield. Ik probeerde mijn voet goed af te rollen. Dat leek te helpen. Plotseling voelde ik felle steken in mijn rechterkuit. Even dacht ik aan het woord ‘zweepslag’, een aandoening waar ik niet veel over weet, maar wel dat hij met name voorkomt bij oudere sporters. Daarna dacht ik aan de mensen die aan de uitgang van het Vondelpark bij de Amstelveenseweg zouden staan om me aan te moedigen. Dat zou balen zijn, als ze me strompelend voorbij  zagen komen. Geen leuk vooruitzicht. Ik besloot een stukje te wandelen voordat ik bij de uitgang kwam.

Op ongeveer de helft van de weg door het Vondelpark begon mijn andere kuit ook te steken. Wat was dat nou, vroeg ik mij af. Het zou toch niet gebeuren dat ik kruipend de finish over moest? Kruipen zou ik zeker doen als het niet anders kon want die medaille ging ik in ontvangst nemen. Stoppen was geen optie, daar had ik niet die hele weg voor afgelegd.
amstelveensewegNa enige tijd heel rustig te hebben gejogd ging het wel weer. Het leek erop dat ik niet hoefde te kruipen aan het eind. Vriendin, buren en manlief zagen me in ieder geval lachend voorbij komen. Van manlief kreeg ik (voordat de foto hiernaast genomen werd) een fles koud water mee. Fijn vooruitzicht om me na de finish meteen mee te kunnen opfrissen.

Mijn tijd bij de finish stond op 2:46:… Geen tijd om echt trots op te zijn, gezien mijn vorige halve marathons waarvan ik de allereerste in 2:13 uur had uitgelopen. Maar toch…wel weer eentje gelopen, het toch maar weer geflikt. Iemand in mijn netwerk schreef: vier halve marathons, dat zijn wel twee hele!

Ik hou er niet van om uitvluchten te maken, ook al was ik dit keer écht minder fit dan de vorige keren. Of het daar aan lag dat ik pijn had, moest wandelen en veel te traag naar mijn zin het parcours had afgelegd? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik bij mijn volgende halve marathon niet hetzelfde mee wil maken…

medaille

 

Mijn week voorafgaand aan de halve marathon in Amsterdam

medaille-tcs-2016
Een wel héél grote medaille!

Zo enthousiast als ik was in mijn week voorafgaand aan de Dam tot Damloop, de dagen voor de halve marathon in Amsterdam was daar weinig van te herkennen. Hoezo, had ik er geen zin meer in dan? Dat niet. Ik heb maanden uitgekeken naar het grote gebeuren en mij er prima op voorbereid. Zelfs heb ik woensdag met groot plezier in de herfstwind nog een rondje Sloterplas gelopen.  De afgelopen dagen heb ik het heel rustig aan gedaan.

Zoals vaker gebeurt wanneer de herfst zijn intrede doet, komen griep en verkoudheid weer om een hoekje kijken. Bij ons in huis klopten hoest en keelklachten op de deur. Ook ik moest eraan geloven. Keelpijn, schorre keel en moeilijk praten. Lekker dan, net vlak voor ik een halve marathon ga lopen. Maar toch, lopen kan er wel voor zorgen dat je je naderhand beter voelt. Een beetje loper laat zich natuurlijk ook niet uit het veld slaan door een verkoudheidje. Ik moet wel echt gevloerd zijn en een flinke koorts hebben wil ik zondag niet gaan lopen. Dacht het dus niet dat iemand, wie dan ook, gaat proberen mij tegen te houden. Toch is dit een teken dat ik mezelf wat meer in acht moet nemen dan ik anders zou doen en mijn krachten moet sparen. Die 21,1 kilometer gaan me dan heus wel lukken…

Wat heb ik in de week voorafgaand aan de halve marathon in Amsterdam gedaan behalve dat rondje Sloterplas? Op een paar rustige oefeningen thuis na geen trainingen meer. Voornamelijk mezelf in de watten leggen. Kopjes thee met honing drinken. Geroosterde broodjes met jam eten. Veel sinaasappelsap en citroen drinken. Pompoensoep eten, zelf gemaakt van de pompoen uit de moestuin van mijn zus. Door manlief meegenomen harinkje met ui en augurk eten. Gewoon lekker alles eten en drinken waar ik trek in heb. Het mag, maar vooral omdat ik last heb van mijn luchtwegen. Anders was ik vast nog wel een keer gaan lopen of zwemmen. Op het menu staan verder nog nog cous cous met veel groenten en kip voor maar liefst vrijdag én zaterdag. Op zondag marathondag eet ik ‘s ochtends pannenkoeken. Heerlijk allemaal! Naast het feit dat een halve marathon de nodige energie kost verbrand ik er rond de 1.400 calorieën mee. Ik heb het wel en breed nodig!

tcs-2016-startnummers-ophalen
startnummers ophalen

Op vrijdagochtend ben ik samen met mijn buurvrouw, die ook de halve marathon loopt, naar de Sporthallen Zuid in de buurt van het Olympisch Stadion gegaan om onze startnummers op te halen. Dat vind ik leuk om te doen. Je proeft de sfeer dan al een klein beetje. Het is nog niet heel druk maar we moeten wel even in de rij wachten om het startnummer in ontvangst te kunnen nemen. Allerlei talen hoor je om je heen spreken. Het is duidelijk dat de Amsterdam marathon een internationaal gebeuren is. Een vrouw die achter mij in de rij staat vraagt waar de start precies is. Het is leuk om te vertellen wat ik al weet van vorig jaar. En dan ben ik aan de beurt en mag ik mijn startnummer in ontvangst nemen en naar huis. Dat gaat niet zomaar, want je mag niet dezelfde route lopen om uit de sporthallen te komen zoals je gekomen bent. Je moet langs stands lopen waar dure sportartikelen aangeboden worden. Natuurlijk als lokkertje bedoeld, maar voor de gewone mens als ik niet echt weggelegd. Loopschoenen van € 150 kan ik me namelijk niet veroorloven. Ik wil graag naar huis, het boekje dat bij het startnummer geleverd is uitgebreid doornemen, naar mijn startnummer kijken en lekker dromen en denken aan wat zondag komen gaat. Met iets lekkers erbij, omdat het mag!

commerciele-stands-tcs
Mooi ingerichte stands met voor mij te dure sportartikelen

Volg jij het gebeuren rond de marathon van Amsterdam, kom je kijken of ken je iemand die deelneemt aan het evenement?

Een week voor de TCS Amsterdam Marathon 2016

11-days-till-the-tcs-amsterdam-marathon-2016
Het aftellen is alweer begonnen. Op het moment dat ik de foto hierboven maak is het nog 11 dagen voordat de marathon van Amsterdam weer plaatsvindt.

Op het moment dat ik deze blogpost publiceer is het nog 8 dagen voor de start van het evenement. Een dikke week dus nog.

Het leuke van de marathon van Amsterdam vind ik dat je al dagen van tevoren ziet dat het gaat gebeuren. Voor mij misschien een ietsje meer nog, omdat ik zeker twee keer per week het Olympisch Stadion (waar het gebeuren start en eindigt) bezoek. Dat is vanwege de atletiektraining van mijn dochter. In die omgeving zie je dat tentjes worden opgebouwd, wegwijzers en vlaggen worden geplaatst en de dranghekken en toiletten al dagen van tevoren worden neergezet. Ik ben me er nog extra bewust van denk ik, omdat ik dit jaar voor de derde keer écht deelneem aan het evenement. In 2013 schreef ik mij in voor de halve marathon maar kon ik niet meedoen vanwege een blessure. In 2014 liep ik de 8 kilometer van het marathonparcours. Vorig jaar liep ik eindelijk voor het eerst de Mizuno halve marathon in Amsterdam, de grootste halve marathon in Nederland. Dit jaar mag ik hopen dat ik voor de tweede keer de 21,1 kilometer van de marathonroute afleg. Geweldig om naar uit te kijken. In mijn stad!

Toch kriebelt het ook als ik denk aan wat komen gaat. Het is wel 21,1 kilometer hè, en al heb ik ervoor getraind, het is geen kattenpis als je dat maar weet. Allerlei scenario’s gaan nu alweer door mij heen. Ik hoop maar niet dat het van dat benauwde weer wordt als toen ik de 8 kilometer liep. Toen moest ik aan het einde meteen gaan zitten omdat mijn bloeddruk naar een vervelend punt was gedaald. Het flesje drinken dat bij de finish werd uitgereikt hielp me gelukkig weer snel op de been. Het weer is dus een heel belangrijke factor, net als de drukte. Liever heb ik hetzelfde ietwat koude weer als vorig jaar. Dan kan ik de drukte ook beter bolwerken. Want publiek aan de kant is wel leuk, maar leidt soms ook af. Fris weer en een klein beetje nattigheid mag van mij ook best. Dat laatste is juist goed voor het zuurstofgehalte in de lucht. Ik hoop ook dat de deelnemers nou eens niet zo ‘hard’ proberen te gaan en steeds tegen anderen aan stoten omdat ze in willen halen. Waarom niet gewoon genieten, daar doen we het toch voor of niet? Ik hoop ook dat ik vooral in het begin niet te hard van stapel loop. En ik wil, ik hoop, ik denk…zoveel gaat er door mij heen hoe dichterbij het komt…

Vanaf twee weken voor je een lange afstand gaat lopen bij een evenement, hoef je eigenlijk niet meer die afstand af te leggen. Dat is het hardloopadvies wat ik vaak lees. Het is de afbouw, de rust die je natuurlijk nodig hebt, voordat je alles geeft tijdens wat ik dan maar even bestempel als het hoogtepunt, de loop waarin je alles van jezelf geeft. Voor mij hoeft dat niet zo. Ik wil nog best een week van tevoren weer een oefen-halve marathon lopen. Of iets wat er dichtbij komt. Een soort generale repetitie, net als ik deed een week voor de Dam tot Damloop. Zo voel ik me zekerder voor de week erna. Zo van: ik weet dat ik goed voorbereid ben, vorige week deed ik het nog. Dat is mijn manier.

Voorlopig gaat het aftellen nog even door, maar het is zó 16 oktober. Ik zal nog zeker twee keer voor dat bord staan en ook andere dingen zien veranderen rond het Olympisch Stadion. Dat is voor mij een soort extraatje, net als het moment van het afhalen van de startnummers. Nog eventjes, nog zoveel dagen, een paar nachtjes slapen en dan is het zo ver!

Volg jij het gebeuren rond de marathon van Amsterdam, kom je kijken of ken je iemand die deelneemt aan het evenement?

Kom je zondag 18 oktober naar Amsterdam? Let op: Marathon!

Beste Japke, In deze e-mail vind je alle informatie die je nodig hebt om succesvol te kunnen deelnemen aan de 40ste TCS Amsterdam Marathon op zondag 18 oktober 2015. 

Bovenstaande is het begin van het e-mailbericht dat ik vorige week ontving. Gisteren toog ik naar de sporthallen Zuid om mijn startnummer met registratiechip op te halen voor de Mizuno Halve Marathon. Nee, de hele marathon ga ik niet lopen en dat hoop ik ook niet ooit wél te gaan doen. 21 kilometer is prima genoeg voor mij. Mijn knietjes wil ik graag sparen…

Vlaggen TCSDe zenuwen beginnen nu toch wel een beetje. De omgeving van het Olympisch Stadion is al aardig ingericht voor het gebeuren. Tenten staan op, vlaggen wapperen en dranghekken staan klaar. Het is fijn om alvast te weten hoe de route van de halve marathon loopt. De link naar de plattegrond met die informatie stond ook in de e-mail. Een deel van de 21 kilometer gaat door de Bijlmer. Ik heb gehoord dat het een nogal saai stuk is. Maar gelukkig is dat al vrij snel na het begin. Het leukste komt aan het eind: via Amsterdam Oost voorbij het Tropenmuseum, daarna langs het Rijksmuseum om aan het einde door het Vondelpark weer terug te komen in het Olympisch Stadion. Geweldig om een keer mee te maken, in je eigen stad nog wel!

Kom jij op 18 oktober naar Amsterdam of woon je er? In dat geval heb je vast wel iets aan de parcourskaart, zodat je weet welke delen van de stad niet- of minder makkelijk toegankelijk zijn. Ik herinner mij namelijk dat ik een keer op de ochtend van de marathon met de auto ergens heen moest. Dat heb ik geweten. Ik mocht wel terug naar huis, maar niet met de auto. Grote delen van de stad zijn afgezet met hekken. Ik raad je aan om vooral vroeg te komen als je naar de renners wilt kijken. Mij zie je dan misschien niet, want ik start pas vanaf 13:20 uur. Als vroege ochtendloper is dat niet heel gunstig voor mij. Maar goed, je moet er wat voor over hebben, toch? En als je mij ergens langs de weg roept en ik zie je niet, dan weet je dat ik toch blij ben met al die aanmoedigende toeschouwers!

Waar
Amsterdam

Datum
18 oktober 2015

Start- en finishgebied
Nabij- en in het Olympisch Stadion in Amsterdam

Informatie
TCS Online Magazine

Nog twee dagen tot TCS
16 oktober 2015

*****************************************************************

English version

In Amsterdam on Sunday October 18th? It’s Marathon day!

Dear Japke,

In this e-mail you find all the information to succesfully participate in the TCS Amsterdam Marathon on October 18th 2015.

This was the beginning of the message I received last week. Yesterday I picked up my startnumber with registration chip for the Mizuno Half Marathon. No, 42 kilometres is too much for me. I don’t even hope  to ever run such a long distance. 21 kilometres is fine enough for me. I want to spare my knees…

TTCS I Amsterdamhe nerves inside of me are starting a bit allready. The area around the Olympic Stadium is ready for the big day. Tents are standing, flags waving and fences ready. It’s great to know the course in advance. The link to the map with that information also stated in the e-mail. I am glad to see that the part through the South East of Amsterdam is in the first part of the trail.  I heard it’s boring. The nicest part will be at the end: the East of Amsterdam, nearby the Tropenmuseum, the Rijksmuseum and the last part will be through Vondelpark. Finish is in the Olympic Stadium. Great to experience this all in my own city!

Will you be in Amsterdam on the 18th of October or do you live there? I’m sure in that case you’ll want to see the course map, so you’ll know which parts of the city are not- or less accessible. I remember on one day when the Marathon took place, I drove somewhere by car and it wasn’t possible to drive back home until early evening. If you want to see the runners, come early. You might not see me passing by, because my start time will be 13:20 hours. For an early runner like me that’s not too favorable. But this is wat I wanted, so what can I say? If you call me somewhere along the way and I can’t see you, please know I still am happy with all those encouraging spectators!

Where
Amsterdam

Date
October 18 2015

Start and finish area
Near and in the Olympic Stadium in Amsterdam

Information
TCS Online Magazine

TCS Calling